ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[ทันทะ-] (แบบ) ว. ช้า ๆ, เงื่อง, เกียจคร้าน; หนัก; เขลา เช่น ทันธปัญญา คือ ปัญญาเขลา. (ป.).
[พัดทะ-, พัด] ก. ผูก, ติด, เนื่อง. (ป.).
น. ที่สุดแห่งยุค. (ป.).
ธนาบัตร
[พันทะ-] ก. ผูก, มัด, ตรึง. (ป., ส.). น. ข้อผูกมัด, ข้อผูกพัน
ก. ยุให้ทั้ง ๒ ฝ่ายแตกกัน.
ก. ยินยอม ท้าทาย หรือยุให้ทำ.
[วะทะกะ] น. คนฆ่า, ผู้ฆ่า; เพชฌฆาต. (ป., ส.).
[สะทะนะ] ว. มีเงิน, รํ่ารวย. (ป., ส.).
[สุคนทะ-] น. กลิ่นหอม; เครื่องหอม, ราชาศัพท์ใช้ว่า เครื่องพระสุคนธ์. (ป., ส.).