ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
น. ญาติที่เป็นลูกของลุงหรือป้า.
(สำ) ก. ตัดขาดจากกัน.
อนุเสาวรีย์, อณุสาวรีย์
ก. สั่งสอน, ชี้แจง. (ส.; ป. อนุสิฏฺ).
(ปาก) น. บรรดาญาติ, ผู้ที่เกี่ยวข้องเป็นญาติกัน, เช่น คนทั้งหมู่บ้านล้วนเป็นสังคญาติกันทั้งนั้น.
น. ทองคำ เช่น หอคำ เชียงคำ.
น. เสียงพูด, เสียงที่เปล่งออกมาครั้งหนึ่ง ๆ, เสียงพูดหรือลายลักษณ์อักษรที่เขียนหรือพิมพ์ขึ้นเพื่อแสดงความคิด โดยปรกติถือว่าเป็นหน่วยที่เล็กที่สุดซึ่งมีความหมายในตัว, ใช้ประกอบหน้าคำอื่นมีความหมายเช่นนั้น เช่น คำนาม คำกริยา คำบุรพบท; พยางค์ซึ่งเป็นส่วนย่อยของวรรคหรือบาทในฉันท์ แต่ละพยางค์ถือว่าเป็นคำหนึ่ง, ๒ วรรคของคำกลอน; ลักษณนามของเสียงพูด เช่น พูดคำหนึ่ง, ลักษณนามบอกจำพวกของเคี้ยวของกิน เช่น ข้าวคำหนึ่ง, ลักษณนามเรียก ๒ วรรคของคำกลอนว่า คำหนึ่ง.
[-พาด] ก. พรํ่ากล่าว, พรํ่าสอน. (ส.; ป. อนุภาส).
น. ญาติที่เป็นลูกของลุง ป้า น้า หรืออา.
(ปาก) น. เรียกญาติพี่น้องมากว่า วงศ์ทศกัณฐ์.
(สำ) ก. เห็นคนอื่นดีกว่าญาติพี่น้อง.
[-เวด] น. การตามแสวงหา, การค้นหา. (ป. อนุ + เอส).