ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
ว. อาการที่คันทำให้ต้องเการํ่าไป เรียกว่า เกาคะเยอ คันคะเยอ.
[คัน-] ก. ไคล, ไป. (แผลงมาจาก ไคล).
[อาคันตุกะ-] น. แขกผู้มาหา. (ป., ส.).
[ชะ-] (แบบ) น. สายธนู. (ป. ชิยา; ส. ชฺยา).
[ทะนุระมาก] น. ทางโค้งเหมือนธนู. (ส.).
น. แล่งธนู. (ส. วาณโยชน).
น. ธนู, หน้าไม้, เครื่องยิง. (ป.; ส. อิษุ).
น. ผื่นคันเป็นพิษเห่อขึ้นตามผิวหนัง.
[สะราด] น. คันศร. (ส.).
ว. เสียงดังเช่นนั้นอย่างเสียงชักคันซอ.
[คันลอง] น. ทาง, แนวทาง, แบบฉบับ. (แผลงมาจาก คลอง).
น. เครื่องชั่งที่มีคันบอกจำนวนนํ้าหนักที่ชั่ง.