ค้นเจอ 10,158 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "ก-ร-ศ"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

กริตย,กริตย-

[กฺริดตะยะ-] (โบ; กลอน) ก. ทำ เช่น พระบาทสญไชยก็ชำระกริตยภิษิตสรรพางค์. (ม. คำหลวง มหาราช). (ส. กฺฤตฺย).

ครุก,ครุก-

[คะรุกะ-] (แบบ) ว. หนัก เช่น ครุกาบัติ ว่า อาบัติหนัก. (ป.).

โชติก,โชติก-

[โชติกะ-] น. ผู้มีความรุ่งเรือง, ผู้มีความสว่างไสว. (ป.).

ศานติก,ศานติก-

[สานติกะ-] ว. ที่กำจัดเสนียดจัญไร. (ส.).

สิงหลก,สิงหลก-

[-หะละกะ-] น. ชาวสิงหล. ว. เกี่ยวกับเกาะสิงหล. (ส. สึหลก; ป. สีหลก).

อธิก,อธิก-

[อะทิกะ-, อะทิกกะ-] ว. ยิ่ง, เกิน, มาก, เพิ่ม, เลิศ, ใช้ว่า อธึก ก็มี. (ป., ส.).

ถอดหัวโขน

ก. พ้นจากตำแหน่งหน้าที่หรือยศถาบรรดาศักดิ์.

พงศ,พงศ-,พงศ์

[พงสะ-, พง] น. เชื้อสาย, เทือกเถา, เหล่ากอ, สกุล. (ส.; ป. วํส).

วงศ,วงศ-,วงศ์

[วงสะ-, วง] น. เชื้อสาย, เหล่ากอ, ตระกูล. (ส. วํศ; ป. วํส).

เข้าตา

ก. เห็นว่าดีและพอใจ เช่น เข้าตากรรมการ.

รับโทรศัพท์

ก. รับการติดต่อสื่อสารทางโทรศัพท์.

นวก,นวก-,นวก-,นวกะ

[นะวะกะ-] น. ผู้ใหม่, ผู้อ่อน. (ป.). ว. ใหม่, อ่อน, เช่น พระนวกะ นวกภูมิ.


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ