ผลการค้นหา

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดคำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 77 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "*ทส"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

อุทัช

ว. เกิดในนํ้า. (ป., ส. อุท + ช).
 พจนานุกรมไทย

อุทพินทุ์

[-พิน] น. หยาดนํ้า. (ป., ส. อุท + พินฺทุ).
 พจนานุกรมไทย

ปาณทัณฑ์

น. โทษถึงชีวิต. (ป.; ส. ปฺราณทณฺฑ).
 พจนานุกรมไทย

ตฤท

[ตฺริด] (แบบ) ก. เจาะ, แทง. (ส.; ป. ตุท).
 พจนานุกรมไทย

อรรธบท

[อัดทะบด] น. ครึ่งทาง. (ส. อรฺธปท).
 พจนานุกรมไทย

พัทร

[พัดทฺระ] น. ต้นพุทรา. (ป., ส. พทร).
 พจนานุกรมไทย

แม่งม้าง

(กลอน) ก. เริดร้าง เช่น สมุทโฆษว้างพินทู แม่งม้าง. (หริภุญชัย).
 พจนานุกรมไทย

อุทบาน

[-บาน] น. บ่อนํ้า, สระน้ำ. (ป., ส. อุท + ปาน).
 พจนานุกรมไทย

สมโมท

[-โมด] ก. ยินดี, ร่าเริง, พอใจ, สัมโมท ก็ว่า. (ป., ส. สมฺโมท).
 พจนานุกรมไทย

ประณุท

[ปฺระนุด] ก. บรรเทา, ระงับ. (ส. ปฺรณุท; ป. ปนุท).
 พจนานุกรมไทย

มยุรอาสน์

น. “พระผู้มีนกยูงเป็นอาสนะ” หมายถึง พระขันทกุมารหรือพระสกันทกุมาร เพราะพระขันทกุมารทรงมีนกยูงเป็นพาหนะ.
 พจนานุกรมไทย

สรทะ

[สะระ-] น. ฤดูใบไม้ร่วง, ฤดูสารท. (ป.; ส. ศรท).
 พจนานุกรมไทย

 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด