ค้นเจอ 74 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "*จาร*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

เทศาจาร

น. ธรรมเนียมของบ้านเมือง. (ส.).

ธรรมจารี

น. ผู้ประพฤติธรรม. (ป. ธมฺมจารี; ส. ธรฺมจารินฺ).

บริจารก

[บอริจารก] น. คนใช้, คนบำเรอ. (ป., ส. ปริจารก).

บริจาริกา

[บอริ-] น. หญิงรับใช้, ประกอบกับคำ บาท เป็น บาทบริจาริกา แปลว่า เมีย, ที่ตัดใช้ว่า บริจา ก็มี เช่น บาทบริจา ทารบริจา อรรคบริจา, หรือตัดใช้ว่า บริจาริก ก็มี. (ป., ส. ปริจาริกา).

บาทบริจาริกา

[บาดบอริ-] น. หญิงที่มีหน้าที่รับใช้ปฏิบัติพระเจ้าแผ่นดิน. (ป., ส. ปาทปาริจาริกา).

บุพพาจารย์

น. อาจารย์ในเบื้องต้น คือ บิดามารดา. (ป. ปุพฺพาจริย; ส. ปูรฺวาจารฺย).

บุรพาจารย์

[บุระ-] น. อาจารย์ในเบื้องต้น คือ บิดามารดา.

ปรมาจารย์

[ปะระมาจาน, ปอระมาจาน] น. อาจารย์ผู้เป็นเอกหรือยอดเยี่ยมในทางวิชาใดวิชาหนึ่ง.

ประชาพิจารณ์

น. การฟังความคิดเห็นของประชาชนส่วนใหญ่. (อ. public hearing).

ปริจาริกา

[ปะ-] น. บริจาริกา. (ป.).

ปาจรีย์,ปาจารย์

[ปาจะรี, ปาจาน] น. อาจารย์ของอาจารย์. (ป.; ส. ปฺราจารฺย = ปฺราคต + อาจารฺย).

ปุเรจาริก

ว. เป็นเครื่องนำหน้า, เป็นอารมณ์, เป็นหัวหน้า. (ป., ส.).


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ