ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
ว. เสียงดังเช่นนั้นอย่างเสียงดังเมื่อตบหน้าโดยแรงเป็นต้น.
[ชฺระ] เป็นพยางค์หน้าของคำในบทกลอน เช่น ชระงม ชระง่อน.
น. นาง (ใช้นำหน้าคำอื่น).
ว. อาการที่หน้าบึ้งเพราะโกรธหรือไม่พอใจเป็นต้น.
ว. ทำหน้าบึ้งแสดงอาการไม่พอใจ.
[ปะระ-, ปอระ-] น. โลกหน้า.
ก. เอามือเช็ดน้ำตาที่อาบหน้าอยู่.
น. มุขโถงที่ยื่นออกมาจากหน้าอาคาร เป็นที่เสด็จออก.
[-เหฺย] ก. ยิ้มหน้าเบ้, ฝืนยิ้ม.
ก. เผชิญหน้า, รอหน้า, เช่น ส่งเด็กไปรับหน้าเจ้าหนี้ไว้ก่อน.
ว. ก่อนกำหนด เช่น ไปล่วงหน้า รับเงินล่วงหน้า.
ว. สัปหงก, อาการที่หน้าหงุบลงเพราะง่วงนอน.