ค้นเจอ 8,369 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "วรนาฎ"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

มณโฑ

มเหสีของทศกัณฐ์, แม่ของนาสีดา

นางมณโฑ

หลังสู้ฟ้าหน้าสู้ดิน

(สำ) ว. ที่ต้องตรากตรำทำงานหนัก มักหมายถึง ชาวไร่ชาวนา ซึ่งในเวลาทำไร่ทำนาหลังต้องสู้กับแดด และหน้าต้องก้มลงดิน.

กระวัด

[-หฺวัด] (กลอน) แผลงมาจาก กวัด เช่น เฉวียงหัตถ์กระวัดวรธนู. (สรรพสิทธิ์).

จาตุรงค,จาตุรงค-,จาตุรงค์

[-ตุรงคะ-] ว. มีองค์ ๔, มีส่วน ๔. (ป. จาตุร + องฺค).

พชระ

[พดชะระ] (กลอน) น. เพชร. (ส. วชฺร; ป. วชิร).

วัณณะ

(แบบ) น. สี, ผิว; ชนิด, อย่าง. (ป.; ส. วรฺณ). (ดู วรรณ-, วรรณะ).

วัชระ

[วัดชะระ-] น. ดู [[วชิระ]]. (ส. วชฺร; ป. วชิร).

นเรนทรสูร,นเรศ,นเรศวร,นเรศูร

[นะเรนทฺระสูน, นะเรด, นะเรสวน, นะเรสูน] (แบบ) น. พระราชา. (ส. นร + อินฺทฺร + สูร, นร + อีศ, นร + อีศฺวร).

กรร

[กัน] (โบ) ก. จับ เช่น กรกรรนฤบดี. (สมุทรโฆษ). (ข. กาน่ ว่า ถือ).

ประธานาธิบดี

[ปฺระทานาทิบอดี, ปฺระทานาทิบบอดี] น. ประมุขของประเทศที่ปกครองโดยระบอบสาธารณรัฐ.

วัณนา

[วันนะ-] น. คำชี้แจง, คำอธิบาย. (ป. วณฺณนา; ส. วรฺณนา). (ดู พรรณนา).

อุปาหนา

[อุปาหะนา, อุบปาหะนา] น. รองเท้า. (ป.; ส. อุปานหฺ).


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ