ผลการค้นหา

ประติ,ประติ-* *ประติ,ประติ- *ประติ,ประติ-*
คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดคำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 6,229 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "ประติ,ประติ-"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

นคร,นคร-

[นะคอน, นะคะระ-] น. เมืองใหญ่, กรุง. (ป., ส.).
 พจนานุกรมไทย

ผรณาปีติ

[ผะระ-] น. ปีติที่เกิดแล้วทำให้รู้สึกซาบซ่านไปทั่วร่างกาย. (ป.).
 พจนานุกรมไทย

ผะ

ใช้แทน ประ เช่น ผะเด ผะเด็น ผะแดง ผะเทศ.
 พจนานุกรมไทย

พารณ,พารณะ

[พารน, พาระนะ] น. ช้าง. (ป., ส. วารณ).
 พจนานุกรมไทย

รจิต

[ระจิด] ก. ตกแต่ง, ประดับ, เรียบเรียง. ว. งดงาม. (ป., ส.).
 พจนานุกรมไทย

สรณ,สรณ-,สรณะ

[สะระนะ-] น. ที่พึ่ง, ที่ระลึก; ความระลึก. (ป.; ส. ศรณ).
 พจนานุกรมไทย

หรดี

[หอระดี] น. ทิศตะวันตกเฉียงใต้. (ป.; ส. ไนรฺฤติ).
 พจนานุกรมไทย

อุจจารมรรค

[อุดจาระมัก] น. ทวารหนัก. (ส.; ป. อุจฺจารมคฺค).
 พจนานุกรมไทย

โอร,โอร-

[-ระ-] ว. ตํ่า, ใต้; รอง; หลัง; ฝั่งนี้. (ป.; ส. อวร).
 พจนานุกรมไทย

ทุคติ

[ทุกคะติ] น. ภูมิที่ถือว่าไปเกิดแล้วมีความทุกข์ความลำบาก, นรก. (ป. ทุคฺคติ).
 พจนานุกรมไทย

วิญญัตติ

[วินยัดติ] น. การขอร้อง, การบอกกล่าว, การชี้แจง, รายงาน. (ป.; ส. วิชฺปฺติ).
 พจนานุกรมไทย

อัปฏิฆะ

[อับปะติคะ] ว. ไม่ระคายใจ, ไม่เคืองใจ, ไม่แค้นเคือง. (ป. อปฺปฏิฆ).
 พจนานุกรมไทย

 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด