ค้นเจอ 1,157 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "บุณยกร"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

บุตรีตระสุม

[บุดตฺรีตฺระสุม] น. ต้นนางแย้ม. (ช.).

บุษบัน

[บุดสะ-] (กลอน) น. ดอกไม้, ดอกบัวเผื่อน.

บุษบามินตรา

[บุดสะบามินตฺรา] น. พุทธรักษา. (ช.).

บุษปราค

[บุดสะปะราก] น. บุษย์นํ้าทอง.

จตุรเวท,จตุรเพท

[จะตุระเวด, จะตุระเพด] น. ชื่อคัมภีร์พระเวท ๔ คัมภีร์ของศาสนาพราหมณ์ในยุคพระเวท คือ ฤคเวท ยชุรเวท สามเวท และอถรรพเวทหรืออาถรรพเวท. (ดู เวท, เวท-).

ไอราวัณ

น. เอราวัณ, ช้าง ๓๓ เศียรเป็นพาหนะของพระอินทร์. (ส. ไอราวณ; ป. เอราวณ).

นเรนทรสูร,นเรศ,นเรศวร,นเรศูร

[นะเรนทฺระสูน, นะเรด, นะเรสวน, นะเรสูน] (แบบ) น. พระราชา. (ส. นร + อินฺทฺร + สูร, นร + อีศ, นร + อีศฺวร).

กรร

[กัน] (โบ) ก. จับ เช่น กรกรรนฤบดี. (สมุทรโฆษ). (ข. กาน่ ว่า ถือ).

หมาขี้ไม่มีใครยกหาง

(สำ) น. คนที่ชอบยกตัวเอง, คนโอ้อวด.

ทิพยจักษุญาณ

น. ความรู้ในจุติและเกิดของสัตว์ทั้งหลาย, จุตูปปาตญาณ ก็เรียก. (ส. ทิพฺยจกฺษุ + ป. าณ; ป. ทิพฺพจกฺขุาณ).

ทุกรกิริยา

ทุกขกิริยา, ทุกขรกิริยา

หมายถึง กิจที่ทำได้ยาก

วัณโรค

วันโรค, วรรณโรค


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ