ค้นเจอ 818 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "ท้องฟ้า นภากาศ"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

โกรญจ

[โกฺรนจะ] (กลอน) น. โกญจ, นกกระเรียน, เช่น กาโกรญจโกกิล. (สมุทรโฆษ).

ธัญมาส

(โบ) น. มาตราตวง เท่ากับ ๗ อูกา. (ป.).

บาจิกา

(แบบ) น. แม่ครัว. (ป. ปาจิกา). (ดู บาจก).

ศุลการักษ์

[สุนละการัก] น. เจ้าหน้าที่รักษาศุลกากร.

สักกาย,สักกาย-

[-กายะ-] น. กายของตน. (ป.; ส. สฺวกาย).

สาวิกา

น. ศิษย์ผู้หญิงของศาสดา. (ป.; ส. ศฺราวิกา).

กลางหาว

น. กลางแจ้ง เช่น รองนํ้าฝนกลางหาว, บนฟ้า เช่น เครื่องบินรบกันกลางหาว.

คัคน,คัคน-,คัคนะ

[คักคะนะ] (แบบ) น. ฟ้า. (ป., ส. คคน).

นภดล

[นบพะดน] น. พื้นฟ้า. (ส. นภสฺตล).

ฟาก

น. ฝั่ง, ข้าง, เช่น อยู่ฟากนี้ เรือข้ามฟาก ฟากฟ้า.

เวหาส

[-หาด] น. ฟ้า, อากาศ. (ป.; ส. วิหายส).

ขะข่ำ

(โบ; กลอน) ว. คลํ้า, มืดมัว, เขียนเป็น ขข่ำ ก็มี เช่น ฟ้าแมลบมล่นนร้อง ท้องฟ้าเขียวขขํ่า ยงงฝนพพร่ำพรอยพรำ อื้ออึงอัมพรระงม ด้วยกำลงงลมพายุพัดน้นน. (ม. คำหลวง ฉกษัตริย์).


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ