ค้นเจอ 621 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "ต-ค-ศ"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ประพาต

[ปฺระพาด] ก. พัด, กระพือ. (ส. ปฺรวาต).

รักษาตัว

ก. ระวังตัวไม่ให้เป็นอันตราย, รักษาเนื้อรักษาตัว ก็ว่า.

ศาศวัต

[สาดสะ-] ว. ยั่งยืน. (ส. ศาศฺวต; ป. สสฺสต).

สมิต

[สะมิด] ก. ยิ้ม, เบิกบาน. (ส.; ป. สิต).

อลงกต

[อะลงกด] ก. ตกแต่ง, ประดับประดา. (ป. อลงฺกต; ส. อลํกฺฤต).

อสนีบาต

[อะสะ-] น. ฟ้าผ่า, อสุนีบาต ก็ว่า. (ป. อสนิปาต).

กระพาก

น. ปลาตะพาก. (ประพาสไทรโยค). (ดู ตะพาก).

คชาภรณ์

น. เครื่องประดับช้าง. (ป. คช + อาภรณ).

คะค้อย

(กลอน) ก. เดินไม่ขาดตอน, โบราณเขียนเป็น คค้อย ก็มี เช่น คค้อยไปซุ่มซ่อน ดูศึกผ่อนพลเดอร. (ตะเลงพ่าย).

กมลาศ

[กะมะลาด] (กลอน) น. บัว; ใจ. (ป., ส. กมล + ศ เข้าลิลิต).

กะอาม

น. กะอวม เช่น กะอามลั่นทมชวน ใจรื่น รมย์นา. (พงศ. เหนือ).

มรรตยะ,มรรตัย,มัตตัย,มัตยะ

[มันตะยะ, มันไต, มัดไต, มัดตะยะ] น. ผู้ที่ต้องตาย, ได้แก่ พวกมนุษย์ และสัตว์ดิรัจฉาน, คู่กับ อมร ผู้ไม่ตาย คือ เทวดา. (ส. มรฺตฺย; ป. มจฺจ).


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ