ค้นเจอ 684 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "ด-ช*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

บุตรี

[บุดตฺรี] น. ลูกผู้หญิง. (ส. ปุตฺรี).

เทียด

(ปาก) น. พ่อหรือแม่ของทวด, เชียด ก็ว่า.

เศวตกุญชร

[สะเหฺวดกุนชอน] น. ช้างเผือก.

ปรามาส

[ปะรามาด] น. การจับต้อง, การลูบคลำ. (ป.).

บิกู,บีกู

น. ภิกขุ เช่น พราหมณ์ชีบีกูน้อยใหญ่. (อิเหนา). (ช.).

ประสิทธิผล

[ปฺระสิดทิผน] น. ผลสำเร็จ, ผลที่เกิดขึ้น.

บุษป,บุษป-,บุษปะ

[บุดสะปะ] น. ดอกไม้. (ส.).

เยื้อน

ก. เอื้อนกล่าวออกมาโดยมีอาการแช่มช้างดงาม.

ประทุษฏจิต,ประทุษฐจิต

[ปฺระทุดตะจิด, ปฺระทุดถะจิด] น. จิตร้าย, จิตโกรธ.

มาลุต

[-ลุด] น. ลม. (ป.; ส. มารุต).

ผลุด

[ผฺลุด] ก. หลุดเข้าหรือออกโดยเร็ว, มุดเข้าหรือออกโดยเร็ว.

มาโนชญ์

[-โนด] ว. มโนชญ์, เป็นที่พอใจ, งาม. (ส.).


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ