ค้นเจอ 2,046 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "คำอนุญาติ, การอนุญาติ"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

อมฤตาหรณ์

[[ครุฑ]], ผู้ลักน้ำอมฤต

คำนาม

ส้มเหม็น

ส้มเขียวหวานอ่อน ที่ปกติแล้วหากส้มเขียวหวานเป็นลูกดก ชาวสวนต้องทำการเด็ดลูกที่อ่อนบางส่วนทิ้งเพื่อให้เหลือจำนวนหมาะสมที่จะโตสวย บางส่วนก็ทิ้งลงร่องน้ำปล่อยเป็นปุ๋ยไป แต่ก็มีบางส่วนนำมาปรุงอาหารที่ออกรสเปรี้ยวเพื่อไม่ให้เสียเปล่า

คำนาม

ในตำรับโบราณ มีการใช้รสเปรี้ยวที่หลากหลาย และส้มเหม็นก็เป็นหนึ่งในวัตถุดิบของการทำอาหารที่มีรสเปรี้ยว

ไวพจน์

(โบ) ในหนังสือแบบเรียนภาษาไทย ของพระยาศรีสุนทรโวหาร (น้อย อาจารยางกูร) หมายถึง คำที่ออกเสียงเหมือนกันแต่เขียนต่างกันและมีความหมายต่างกัน เช่น ใสกับไส โจทก์กับโจทย์ พานกับพาล ที่ในปัจจุบันเรียกว่า [[คำพ้องเสียง]]

คำนาม

กถา

[กะ-] น. ถ้อยคำ, เรื่อง, คำอธิบาย, คำกล่าว. (ป.).

กิระ

ว. เล่าลือ เช่น คำกิระ หมายความว่า คำเล่าลือ. (ป.).

ขาดคำ,ขาดปาก

ก. ทันทีที่สุดคำพูด, ทันทีที่จบคำพูด.

ครับ

[คฺรับ] ว. คำรับหรือคำลงท้ายอย่างสุภาพที่ผู้ชายใช้.

นิร,นิร-

[-ระ-] ว. คำประกอบหน้าคำอื่น แปลว่า ไม่, ไม่มี, ออก.

แปลตามตัว

ก. แปลตามตัวอักษรหรือคำพูดเป็นคำ ๆ ไป.

วจีวิภาค

น. ชื่อตำราไวยากรณ์ตอนที่ว่าด้วยคำและหน้าที่ของคำ.

อาศิรพจน์

น. คำอวยพร (เป็นคำที่ผู้น้อยใช้กับผู้ใหญ่).

เออน่ะ

อ. คำที่เปล่งออกมาเพื่อเน้นแสดงคำรับอย่างรู้สึกรำคาญ.


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ