ค้นเจอ 1,793 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "คนพิการ"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

มนุช

น. “ผู้เกิดจากมนู” คือ คน. (ส.).

มัจฉรี

น. คนตระหนี่. (ป.; ส. มตฺสรินฺ).

มาก

ว. หลาย, ตรงกันข้ามกับ น้อย, เช่น คนมาก น้ำมาก กินมาก.

มานพ

[-นบ] น. คน. (ป.). (มาจากศัพท์ มนุ).

ไม้ล้มเงาหาย

(สำ) น. คนที่เคยมีวาสนาเมื่อตกตํ่าลงผู้ที่มาพึ่งบารมีก็หายหน้าไป.

ยากไร้

ว. ยากจน, ขาดแคลนไปทุกสิ่งทุกอย่าง เช่น คนยากไร้.

เยภุยนัย

น. วิธีที่คนส่วนมากใช้. (ป. เยภุยฺยนย).

โยนกลอง

ก. ปัดภาระหรือความรับผิดชอบไปให้คนอื่น.

ลูกสุดท้อง

น. ลูกคนสุดท้ายของพ่อแม่.

วาทิน

น. คนเล่นดนตรี. (ดู วาที).

สมัครพรรคพวก

น. ผู้เข้าร่วมเป็นพวกด้วย เช่น เขาเป็นคนกว้างขวาง มีสมัครพรรคพวกมาก.

สั่นเทา

ก. สั่นรัว ๆ อย่างคนเป็นไข้.


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ