ค้นเจอ 1,876 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "คนขี้เหงา"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

เห็นแก่หน้า

ก. ลำเอียงในบุคคล, มุ่งเฉพาะคน.

อันธพาล

น. คนเกะกะระราน. (ป.).

คนดีผีคุ้ม

น. คนทำดีเทวดาย่อมคุ้มครอง, มักใช้เข้าคู่กับ คนร้ายตายขุม ว่า คนดีผีคุ้ม คนร้ายตายขุม.

ทำนาบนหลังคน

(สำ) ก. หาผลประโยชน์ใส่ตนโดยขูดรีดผู้อื่น.

ลูกผีลูกคน

(สำ) ว. หวังเป็นที่แน่นอนยังไม่ได้, มักใช้ในกรณีสำคัญ ๆ เช่น เด็กที่เกิดใหม่จะรอดหรือไม่ ยังเป็นลูกผีลูกคนอยู่ การสอบไล่ครั้งนี้ ยังเป็นลูกผีลูกคนอยู่.

เศษคน,เศษมนุษย์

น. คนเลวมากจนหาดีไม่ได้ (ใช้เป็นคำด่า).

สงัดผู้สงัดคน

ก. เงียบเชียบเพราะไม่มีผู้คนผ่านไปมา.

สุคนธชาติ

น. ความหอม, กลิ่นหอม; กลิ่นหอมที่มีอยู่ในส่วนต่าง ๆ ของต้นไม้ ได้แก่ ราก แก่น กระพี้ เปลือก สะเก็ด น้ำในต้น ใบ ดอก และผล.

เสือสมิง

น. เสือที่เชื่อว่าเดิมเป็นคนที่มีวิชาอาคมแก่กล้าแล้วต่อมาสามารถจำแลงร่างเป็นเสือได้, เสือที่กินคนมาก ๆ เข้า เชื่อกันว่าวิญญาณคนตายเข้าสิง ต่อมาสามารถจำแลงร่างเป็นคนได้.

เกลือจิ้มเกลือ

(สำ) ว. ไม่ยอมเสียเปรียบกัน, แก้เผ็ดให้สาสมกัน. น. คนเค็มต่อคนเค็มมาพบกัน.

ขน

(ถิ่น-พายัพ) ก. กรน เช่น คนนอนหลับขน ว่า คนนอนหลับกรน.

ตีวัวกระทบคราด

(สำ) ก. โกรธคนหนึ่งแต่ทำอะไรเขาไม่ได้ ไพล่ไปรังควานอีกคนหนึ่งที่เกี่ยวข้องและตนสามารถทำได้.


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ