ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
ดู ไน ๒. (จ.).
ก. ล่อนหลุดออกมาเป็นชิ้น ๆ หรือเป็นแผ่น ๆ, ทำให้ล่อนหลุดออก เช่น กะเทาะเม็ดบัว. น. สิ่งของหรือเปลือกไม้ที่หลุดล่อนออกมาจากพื้นเดิมหรือจากต้น เช่น กะเทาะมะขาม.
[วิไนยะปิดก, วิไนปิดก] น. ชื่อปิฎก ๑ ในพระไตรปิฎก.
[ตะไน] (แบบ) น. ลูกชาย. (ป., ส.).
นัยยะ
อ่านได้ทั้ง ไน และ ไน-ยะ
[ไน, ไนยะ] น. ข้อสำคัญ เช่น นัยแห่งเรื่องนี้; ความ, ความหมาย, เช่น หลายนัย; แนว, ทาง, เช่น ตีความได้หลายนัย; แง่ เช่น อีกนัยหนึ่ง. (ป. นย).
[-ไนยะ-] น. บุคคลผู้ควรรับทักษิณา. (ป.).
[ทัดสะไน] ว. น่าดู, งาม. (แผลงมาจาก ทัศนีย์).
[ไนยะ-] (กลอน) น. ดวงตา. (ป., ส. นยน).
[-ไนยะ-] (แบบ) ว. ที่ควรได้รับของต้อนรับแขก. (ป. ปาหุเณยฺย).
[ไนยะนามพุ] น. นํ้าตา. (ป. นยน + อมฺพุ).
[วิไนทอน] น. ภิกษุผู้ชำนาญวินัย. (ป.).