ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
(สำ) ก. ร้องไห้, เศร้าโศก.
ก. ครํ่าครวญ, บ่นด้วยความเศร้า.
ก. ไม่สบายใจเพราะมีเรื่องไม่สมประสงค์หรือผิดประสงค์ เช่น เด็กเสียใจเมื่อรู้ว่าทำผิด; (วรรณ) คลุ้มคลั่ง เช่น กลัวศัตรูฝ่ายหน้า หลังพระเสียใจข้า ดุจดับแก้วสองดวง. (ลอ).
น. ตามีลักษณะเศร้า ชวนให้เอ็นดู.
[-จะ-] ว. อันน่าโศก, น่าเศร้าใจ. (ส.).
[-จะนะ] น. ความเศร้าใจ. (ส.; ป. โสจน).
[-ลาลด] ก. อยาก, กระหาย, เร่าร้อน; เศร้าโศก, เสียใจ; เขียนว่า พิลาลด หรือ พิลาลศ ก็มี. (ส. วิ + ลาลส).
ก. เอามือทั้ง ๒ ข้างเช็ดน้ำตาที่ไหลอาบหน้าเพราะความเศร้าโศกเสียใจอย่างหนัก.
[ลาลด] ก. อยาก, กระหาย; เศร้าโศก, เสียใจ, เขียนว่า ลาลด หรือ ลาลศ ก็มี. (ป., ส. ลาลสา).
(สำ) ก. ร้องไห้เศร้าโศกจนไม่เป็นอันกิน.
(กลอน) ก. เมื่อยล้า, อ่อนเพลีย. ว. เผือด, เศร้า.
ว. ทำอาการเศร้าสร้อยอ้อยอิ่งเพื่อให้เขาเห็นใจ.