ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
น. ดินหรือหินที่สูงขึ้นเป็นโคกเป็นเนิน, ดิน หิน หรือทรายที่เป็นจอมสูงขึ้นพ้นนํ้าบ้าง อยู่ใต้นํ้าบ้าง.
[มะเห-ยง] น. ภูเขา, เนินดิน. (ป. มหิยงฺคณ).
(ถิ่น-พายัพ) น. เนินเขา, ยอดเขา.
น. เนินดินเล็ก ๆ อย่างภูเขา, เขาจำลองที่ทำไว้ดูเล่นในบ้าน เรียกว่า เขามอ.
ดินทะลาย
น. ดินที่จับตัวแข็งเป็นชั้น โดยมากเป็นประเภทดินเหนียวเนื้อแน่นที่น้ำไหลผ่านไม่ได้ เกาะตัวแข็งอยู่ใต้ผิวดิน.
(สำ) ว. ไม่เปิดเผย, ไม่ถูกกฎหมาย, เช่น ขบวนการใต้ดิน กองทัพใต้ดิน.
น. ดินปั้นกลมตากแห้งใช้เป็นลูกกระสุน.
น. ศาลาที่ใช้พื้นดินเป็นพื้นหรือพื้นติดดิน ใช้ประกอบศาสนกิจเป็นต้น เช่น ศาลาดินที่วัดพระศรีรัตนศาสดาราม.
น. เนินที่นูนสูงขึ้นไปเป็นจอมเด่น.
น. ยอดเขา, เนินเขา, ไหล่เขา. (ป., ส.).
น. ดินที่มีเกลือ.