ค้นเจอ 14,454 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "อุ.อา.ก.ส."

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

อา

น. น้องของพ่อ, (โบ) เขียนเป็น อาว์ ก็มี. (อีสาน อา ว่า น้องสาวของพ่อ, อาว ว่า น้องชายของพ่อ).

อา

(กลอน) ว. คำออกเสียงท้ายคำพูดในความรำพึงหรือวิตกเป็นต้น เช่น แม่อา พี่อา.

สก,สก-,สก-

[สะกะ-] ว. ของตน. (ป.; ส. สฺวก).

อุปะ

[อุปะ, อุบปะ] คำประกอบหน้าศัพท์ที่มาจากภาษาบาลีและสันสกฤต แปลว่า เข้าไป, ใกล้, รอง, เช่น อุปราช อุปนายก. (ป., ส.).

อา,อา,อ๋า

น. วิธีแทงโปวิธีหนึ่ง โดยแทง อา เหม็ง ซั้ว กางปีก ๓ ประตู โปออกประตูใดใน ๓ ประตูนั้น เจ้ามือใช้ ๑ ต่อ ถ้าออกประตูอื่น เจ้ามือกินหมดทั้ง ๓ ประตู.

อามลกะ

[-มะละกะ] น. มะขามป้อม. (ป., ส.).

อาตุระ

ว. อาดุระ, อาดูร. (ป., ส. อาตุร).

อาปณ,อาปณ-,อาปณะ

[-ปะนะ-] น. ตลาด, ร้านขายของ. (ป., ส.).

อาศิร,อาศิร-,อาศิร-

[อาสิระ-] น. เขี้ยวงู. (ส. อาศี; ป. อาสี).

สก

น. ผม. (ข. สก่).

สก

(โบ) ก. สะเด็ดนํ้า เช่น เอาข้าวที่ซาวนํ้าแล้วใส่ในตะแกรงเพื่อให้นํ้าแห้ง เรียกว่า สก.

อาฬาริก

น. คนครัว. (ป.; ส. อาราลิก).


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ