ผลการค้นหา

อุปริม-* *อุปริม- *อุปริม-*
คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดคำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 168 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "อุปริม-"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

เม้น

ก. ปิดริม, พับริม, เม้ม ก็ว่า.
 พจนานุกรมไทย

เฟือย

น. ที่ริมนํ้าซึ่งมีหญ้าหรือไม้ขึ้นระกะอยู่.
 พจนานุกรมไทย

ปุริมพรรษา

ดู [[บุริมพรรษา]]
 พจนานุกรมไทย

เหิมเกริม

ก. กำเริบเสิบสาน.
 พจนานุกรมไทย

ขอก

น. เขต, แดน; (ถิ่น-พายัพ) ริม, ขอบ, เช่น ไปขอกฟ้า ว่า ไปริมฟ้า.
 พจนานุกรมไทย

เม้ม

ก. ปิดริม, พับริม, เช่น เม้มชายเสื้อ เม้มกระดาษ, เม้น ก็ว่า.
 พจนานุกรมไทย

เลียบ

ก. ไปตามริม, ไปตามขอบ, เช่น เรือแล่นเลียบชายฝั่ง เดินเลียบริมคลอง.
 พจนานุกรมไทย

ขอบทาง

(กฎ) น. แนวริมของทางเดินรถ.
 พจนานุกรมไทย

ขอบ

น. ริมรอบ เช่น ขอบโต๊ะ, ริมที่ยกให้สูงขึ้นโดยรอบ เช่น ขอบสระ ขอบถนน.
 พจนานุกรมไทย

แคม

น. ส่วนริมทั้ง ๒ ข้างเรือ, เรียกของอื่นที่มีลักษณะคล้ายริมเรือ เช่น แคมร่อง.
 พจนานุกรมไทย

สถาปัตยเวท

[สะถาปัดตะยะเวด] น. วิชาการก่อสร้าง เป็นสาขาหนึ่งของอุปเวท. (ส. สฺถาปตฺย + เวท). (ดู อุปเวท ประกอบ).
 พจนานุกรมไทย

ตลิ่ง

[ตะหฺลิ่ง] น. ส่วนของฝั่งที่ไม่ลาดริมแม่นํ้าลำคลอง.
 พจนานุกรมไทย

 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด