ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
ก. พัก, อาศัยอยู่, พะพิง.
ก. ขอคืนดีด้วย, ขอพึ่งพาอาศัย.
ว. ต่างฝ่ายต่างพึ่งพาอาศัยกัน.
(สำ) น. การพึ่งพาอาศัยกัน.
[-วาด] (แบบ) น. ที่อยู่อาศัย, ที่พัก. (ป.).
(สำ) น. สถานที่ตนเคยอยู่อาศัยมาก่อน.
ก. พักพิงหรือแอบอิงอาศัย, พะ ก็ว่า.
น. สงครามระหว่างชนที่อาศัยอยู่ในประเทศเดียวกัน.
[เคหะ-] น. บ้านเรือน; (กฎ) ที่ซึ่งใช้เป็นที่อยู่อาศัย เช่น เรือน โรง เรือ หรือแพ ซึ่งคนอยู่อาศัย และหมายความรวมถึงบริเวณของที่ซึ่งใช้เป็นที่อยู่อาศัยนั้นด้วย จะมีรั้วล้อมหรือไม่ก็ตาม. (ส.).
น. ความรู้อันอาศัยทางตาเกิดขึ้น.
[-หฺรัด-เหฺร่] ก. ไปอย่างไม่มีจุดหมาย, ไม่มีที่อาศัยแน่นอน.
น. บ้านที่อยู่อาศัย เช่น บ้านช่องรกรุงรัง.