ผลการค้นหา

อภิกร* *อภิกร *อภิกร*
คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดคำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 64 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "อภิกร"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

อภิบาล

ก. บำรุงรักษา, ปกครอง. (ป., ส. อภิปาล).
 พจนานุกรมไทย

อภิรักษ์

ก. รักษา, ระวัง, ป้องกัน. (ส.; ป. อภิรกฺข).
 พจนานุกรมไทย

อภิสิต

ก. รดแล้ว, ได้รับการอภิเษกแล้ว. (ป. อภิสิตฺต; ส. อภิสิกฺต).
 พจนานุกรมไทย

อภินิหาร

น. อำนาจแห่งบารมี, อำนาจบุญที่สร้างสมไว้, อำนาจเหนือปรกติธรรมดา. (ป. อภินีหาร; ส. อภิ + นิสฺ + หาร).
 พจนานุกรมไทย

กระลุมพาง

น. กลองหน้าเดียว, โบราณเขียนเป็น กรลุมพาง ก็มี.
 พจนานุกรมไทย

ศูกร

[-กอน] น. หมู. (ส.; ป. สูกร).
 พจนานุกรมไทย

อภินันทนาการ

น. ความยินดียิ่ง เช่น ด้วยอภินันทนาการ หมายถึง ให้ด้วยความยินดียิ่ง. (ป. อภินนฺทน + อาการ).
 พจนานุกรมไทย

กรรมกร

[กำมะกอน] น. คนงาน, ลูกจ้างที่ใช้แรงงาน. (ส. กฺรม = การงาน + กร = ผู้ทำ; ป. กมฺม + กร).
 พจนานุกรมไทย

กระลึง

(โบ) ก. จับ, ถือ, เช่น ชดกรกระลึงกุมแสง. (ลอ).
 พจนานุกรมไทย

อภิชนาธิปไตย

[-ทิปะไต, -ทิบปะไต] น. ระบอบการปกครองแบบหนึ่งที่มีอภิชนเป็นใหญ่. (ป. อภิ + ชน + อธิปเตยฺย). (อ. aristocracy).
 พจนานุกรมไทย

อภิรุม

น. ฉัตรเครื่องสูงอย่างหนึ่ง ใช้ในกระบวนแห่ของหลวง หรือปักเป็นเครื่องประดับเกียรติยศ, โบราณเขียนเป็น อภิรม ก็มี.
 พจนานุกรมไทย

กรกัติ

[กฺระกัด] (โบ) ก. กระกัด, ใคร่, อยาก, ยินดี, เช่น กรกัติกามา. (สรรพสิทธิ์).
 พจนานุกรมไทย

 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด