ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[หายะนะ] น. ปี. (ป., ส.).
(สำ) ก. หายไปอย่างฉับไวต่อหน้าต่อตา.
ก. สูญหาย. (ข. บาต่ ว่า หาย, บง่ ว่า เสียไป).
ก. หายไข้ใหม่ ๆ, เพิ่งจะหายไข้.
ก. หายกลัว, หายตกใจ, เช่น ก็ตื่นตายยินดีเป็นพ้นนัก. (อิเหนา).
ก. โกรธเจ็บใจอยู่ไม่หาย.
น. แผลที่หายแล้ว แต่ยังมีรอยอยู่.
ก. ปราศจาก, หายไป. (ป.).
ก. แห้งหายไป, หมดไป.
[-หายด] น. อากาศ, ฟ้า. (ป., ส. วิหายส).
(สำ) น. คนที่เคยมีวาสนาเมื่อตกตํ่าลงผู้ที่มาพึ่งบารมีก็หายหน้าไป.
(สำ) น. ของหายแล้วจึงจะเริ่มป้องกัน, เรื่องเกิดขึ้นแล้วจึงคิดแก้ไข.