ค้นเจอ 22,116 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "หลิ่งเหวิน"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

วินาศ,วินาศ-

[วินาด, วินาดสะ-] น. ความฉิบหาย. (ส.).

วิร,วิร-,วิระ

[วิระ-] ว. วีระ, กล้าหาญ. น. ผู้กล้าหาญ, นักรบ; ผู้พากเพียร; ผู้เรืองนามในทางกล้าหาญ. (ป., ส. วีร).

วิศว,วิศว-

[วิดสะวะ-] ว. ทั้งหมด, ทั้งปวง. (ส. วิศฺว; ป. วิสฺส).

วิสม,วิสม-

[-สะมะ-] ว. ไม่เรียบ, ไม่เสมอ, ขรุขระ, ไม่เท่ากัน. (ป., ส.).

มเหศ,มเหศวร

[มะเหด, มะเหสวน] น. พระอิศวร, พระเจ้าแผ่นดิน. (ส.).

เหยิบ ๆ

[เหฺยิบ] ว. เยิบ ๆ.

เหรอ,เหรอะ

(ปาก) คำที่มีเสียงเพี้ยนมาจากคำว่า หรือ.

ประวิน

น. ห่วงที่เกี่ยวกันสำหรับโยงสัปคับช้าง, ห่วงติดกับบังเหียนหรือเหล็กผ่าปากม้า, กระวิน ก็ว่า.

วินตกะ

[วินตะกะ] น. ชื่อภูเขาชั้นที่ ๖ ในหมู่เขาสัตบริภัณฑ์ที่ล้อมเป็นวงกลมรอบเขาพระสุเมรุ. (ป., ส. วินตก). (ดู สัตบริภัณฑ์, สัตภัณฑ์).

วิดัสดี

[วิดัดสะดี] น. วิทัตถิ, คืบหนึ่ง. (ส. วิตสฺติ; ป. วิทตฺถิ).

ปัญญาวิมุติ

[-วิมุด] (แบบ) น. ความหลุดพ้นด้วยปัญญา เป็นโลกุตรธรรมประการหนึ่ง, คู่กับ เจโตวิมุติ. (ป. ปญฺาวิมุตฺติ).

วิวาหมงคล

น. พิธีแต่งงาน, งานสมรส, เช่น ขอเชิญหลั่งน้ำพระพุทธมนต์ในงานวิวาหมงคล.


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ