ผลการค้นหา

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดคำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 46 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "หกล้ม,กลิ้ง,ผันแปร"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ล้มกลิ้งล้มหงาย

ก. ล้มแล้วกลิ้งพลิกไปพลิกมา เช่น ตกกระไดล้มกลิ้งล้มหงายลงมา.
 พจนานุกรมไทย

เป่าฝุ่น

(ปาก) ก. หกล้มไม่มีท่า, พลาดพลั้งอย่างไม่เป็นท่า.
 พจนานุกรมไทย

วัดพื้น

(ปาก) ก. หกล้มเหยียดยาวลงบนพื้น.
 พจนานุกรมไทย

จ้ำเบ้า

ว. อาการที่ก้นกระแทกพื้นลุกไม่ขึ้น เช่น หกล้มจํ้าเบ้า.
 พจนานุกรมไทย

ขลุก,ขลุก,ขลุก ๆ

ว. เสียงดังเช่นนั้นอย่างเสียงไอ, ขุก หรือ ขุก ๆ ก็ว่า, เสียงดังอย่างก้อนดินกลิ้งอย่างเร็ว ในคำว่า กลิ้งขลุก ๆ.
 พจนานุกรมไทย

ล้อ

น. ส่วนของรถซึ่งเป็นวงกลมสำหรับหมุนเคลื่อนพารถไป, ลูกล้อ ก็ว่า. ก. กลิ้งหมุนไปอย่างล้อรถ เช่น ล้อสตางค์ให้กลิ้งไป.
 พจนานุกรมไทย

กลึ้ง

[กฺลึ้ง] (โบ) น. กลิ้ง คือ ร่ม. (กฎมนเทียรบาลในกฎหมายราชบุรี).
 พจนานุกรมไทย

กลมเป็นลูกมะนาว,กลิ้งเป็นลูกมะนาว

(สำ) ว. หลบหลีกไปได้ คล่องจนจับไม่ติด (มักใช้ในทางไม่ดี).
 พจนานุกรมไทย

กลมดิก

ว. กลมทีเดียว, กลิ้งไปได้รอบตัว, โดยปริยายหมายความว่า กลิ้งกลอก.
 พจนานุกรมไทย

จรลู่

[จอระ-] (กลอน) ก. เที่ยวไปตามทาง, เที่ยวกลิ้งอยู่, เที่ยวกองอยู่.
 พจนานุกรมไทย

แทงบิลเลียด

ก. กิริยาที่เอาไม้คิวทิ่มลูกบิลเลียดให้กลิ้งไป.
 พจนานุกรมไทย

ล้มคว่ำคะมำหงาย

ก. ล้มกลิ้งหลายทอด เช่น ถูกม้าเตะล้มคว่ำคะมำหงาย.
 พจนานุกรมไทย

 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด