ค้นเจอ 39,024 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "รถม้า"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ดุรงคี

น. ม้าตัวเมีย; คนขี่ม้า, ทหารม้า. (ป. ตุรงฺคี; ส. ตุรงฺคินฺ).

ตกม้าตาย

(สำ) ว. แพ้เร็ว, ยุติเร็ว, เรียกเต็มว่า สามเพลงตกม้าตาย.

ผ่าปากม้า

ก. เอาบังเหียนซึ่งทำด้วยเหล็กหรือไม้ใส่เข้าไปในปากม้า.

ม้าดีดกะโหลก

(สำ) ก. มีกิริยากระโดกกระเดกลุกลนหรือไม่เรียบร้อย (มักใช้แก่ผู้หญิง).

อัศวินม้าขาว

(สำ) น. ผู้ที่มาช่วยแก้ไขสถานการณ์ที่คับขันให้กลับดีขึ้น.

ม้าต้น

น. ม้าพระที่นั่งโดยเฉพาะ.

กัณฐัศ,กัณฐัศว์

[กันถัด] น. ชื่อม้าตระกูลหนึ่ง, ในบทกลอนใช้เรียกม้าทั่วไป.

อัสดร

[อัดสะดอน] น. ม้าดี. [ป. อสฺส (ม้า) + ตร (ยิ่งกว่า)].

ขลุม

[ขฺลุม] น. เครื่องผูกปากม้าอย่างหนึ่ง.

วิ่งม้า

ก. ให้ม้าวิ่งแข่งพนันกัน.

หัย

น. ม้า. (ป., ส. หย).

ดูตาม้าตาเรือ

(สำ) ก. พิจารณาให้รอบคอบ (มักใช้ในความปฏิเสธ) เช่น ไม่ดูตาม้าตาเรือ.


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ