ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
น. ลมปากที่ยุให้ทำสิ่งใดสิ่งหนึ่ง มักเป็นไปในทางไม่ดี.
ก. ยุให้เขาแตกกัน เช่น ยุแหย่ให้เขาแตกสามัคคี.
[พะยุพะยุง] (ปาก) ก. พยุง.
(สำ) น. คนที่ชอบพูดส่อเสียดยุยงให้เขาแตกกัน.
[[ครุฑ]], ผู้ที่อยู่อย่างสบาย
คำนาม
[ยุระบาด] (กลอน) ก. เดิน, ใช้ว่า ยะยุรบาตร ก็มี.
น. ที่สุดแห่งยุค. (ป.).
[ยุดทะ-] น. สงคราม, การรบพุ่ง. (ป., ส.).
กลยุทธ, กลยุทธิ, กลยุทธิ์
ก. ดันเข้าไปทีละน้อย ๆ; ยุหรือหนุนส่ง.
[ยุระยาด] (กลอน) ก. เดิน, แผลงเป็น ยวรยาตร หรือ ยัวรยาตร ก็มี.
น. สิ่งของทั้งปวงที่มิใช่ยุทธภัณฑ์ แต่เป็นสิ่งเกื้อกูลต่อการรบ เช่น อาหาร ยา เคมีภัณฑ์ รวมถึงสัตว์พาหนะด้วย.