ผลการค้นหา

มุกริน* *มุกริน *มุกริน*
คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดคำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 54 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "มุกริน"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ศฤงคาริน,ศฤงคารี

ว. ผู้มีศฤงคาร. (ส. ศฺฤงฺคาริน).
 พจนานุกรมไทย

วิมุข

[-มุก] ว. กลับหน้า; เพิกเฉย; ข้างหลัง, ฝ่ายหลัง. (ป., ส.).
 พจนานุกรมไทย

พวย

น. ส่วนของกาหรือป้านที่ยื่นออกมา สำหรับรินนํ้า.
 พจนานุกรมไทย

พานรินทร์

[พานะริน] (กลอน) น. พญาลิง, ลิง.
 พจนานุกรมไทย

ฤณ

[ริน] น. หนี้, หนี้สิน; ภาระ. (ส.; ป. อิณ).
 พจนานุกรมไทย

เบื้อ

(ถิ่น-พายัพ) ว. มีแสงเลื่อมพราย, โดยปริยายหมายถึงกระจกเงา เช่น มุกแกมเบื้อ.
 พจนานุกรมไทย

มุคระ

[มุกคะระ] น. ไม้ค้อน. (ป. มุคฺคร; ส. มุทฺคร).
 พจนานุกรมไทย

รุ้งพราย

น. สีรุ้งที่กลอกอยู่พราวพรายในเพชรหรือเปลือกหอยบางชนิด เช่นหอยมุก.
 พจนานุกรมไทย

ภมริน

[พะมะริน] น. ผึ้งทั่วไป, ใช้ว่า ภุมริน ก็ได้.
 พจนานุกรมไทย

เช็ดน้ำ

น. เรียกวิธีหุงข้าวด้วยการรินนํ้าข้าวออกจากหม้อเพื่อให้แห้งว่า การหุงเช็ดนํ้า.
 พจนานุกรมไทย

กระดานชนวน

น. กระดานทำด้วยแผ่นหินชนวนบ้าง ทำด้วยไม้ทาสมุกบ้าง สำหรับเขียนหนังสือ.
 พจนานุกรมไทย

มุข,มุข-

[มุก, มุกขะ-] น. หน้า, ปาก; ทาง; หัวหน้า; ส่วนของตึกหรือเรือนที่ยื่นออกมาจากส่วนใหญ่ มักอยู่ด้านหน้า. (ป., ส.).
 พจนานุกรมไทย

 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด