ค้นเจอ 154 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "มนตรา"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

อิสริยาภรณ์

น. ตราเครื่องประดับเกียรติยศ เรียกเป็นสามัญว่า เหรียญตรา.

มนท,มนท-,มนท์

[มนทะ-] น. ดาวพระเสาร์. ว. เฉื่อย,ช้า; อ่อนแอ; โง่เขลา; ขี้เกียจ. (ป., ส.).

ผู้ตราส่ง,ผู้ส่ง

(กฎ) น. บุคคลผู้ทำความตกลงกับผู้ขนส่งเพื่อให้ขนส่งของไป. (อ. consignor).

ประทับตรา

ก. กดตราลงบนเอกสาร.

อุตตรายัน

[อุดตฺรา-] (ดารา) น. จุดสุดทางเหนือ เมื่อดวงอาทิตย์ปรากฏในราววันที่ ๒๒ มิถุนายน เป็นจุดในหน้าร้อน มีกลางวันยาวที่สุด เรียกว่า อุตตรายัน (summer solstice), คู่กับ ทักษิณายัน, ครีษมายัน ก็เรียก. (ป. อุตฺตร + ส. อายน).

มุททา

[มุด-] น. ตรา, พิมพ์, เครื่องสำหรับตีตรา, เครื่องหมาย; แหวน, แหวนตรา. (ป. มุทฺทา; ส. มุทฺรา, มุทฺริกา).

ทโมน

ทะโมน, โทมน

มณฑป

มนฑป, มณทป

อ่านว่า มน-ดบ

รุก

ก. ทำเส้นให้เล็ก (ใช้แก่แกะตรา) เช่น รุกลายเส้นในตราให้ชัด.

มณเฑียรบาล

[มนเทียนบาน] (โบ) น. มนเทียรบาล.

ยมล

[ยะมน] น. คู่. (ป., ส.).

สังฆมณฑล

[-มนทน] น. วงการคณะสงฆ์.


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ