ค้นเจอ 7,986 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "ภูวริศ"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ริ

ก. เริ่มคิดหรือทำแปลกจากปรกติ (มักใช้ในทางไม่ดี) เช่น ริสูบบุหรี่ ริเที่ยวกลางคืน, ริอ่าน ก็ว่า.

ปริ,ปริ-,ปริ-

[ปะริ-] เป็นอุปสรรคในภาษาบาลีและสันสกฤต, ใช้นำหน้าศัพท์อื่นแปลว่า รอบ เช่น ปริมณฑล.

วีสะ

ว. ยี่สิบ. (ป.; ส. วีศ).

วิลิศมาหรา

(ปาก) ว. หรูหรา เช่น แต่งตัววิลิศมาหรา.

กามน

[กา-มน] ว. เต็มไปด้วยกาม เช่น ฤๅโฉมพระศรีศริ อภิลาศกามน. (สุธน). (ป., ส.).

ศมะ

[สะ-] น. ความสงบ, ความนิ่ง. (ส.; ป. สม).

ศยะ

[สะ-] ก. นอน; หลับ; อยู่, พักผ่อน, มักใช้เป็นส่วนท้ายสมาส. (ส.).

ปริ

[ปฺริ] ก. แย้ม, ผลิ, แตกแต่น้อย.

พงศ,พงศ-,พงศ์

[พงสะ-, พง] น. เชื้อสาย, เทือกเถา, เหล่ากอ, สกุล. (ส.; ป. วํส).

วงศ,วงศ-,วงศ์

[วงสะ-, วง] น. เชื้อสาย, เหล่ากอ, ตระกูล. (ส. วํศ; ป. วํส).

ตึงเปรี๊ยะ

ว. ตึงมากจนเกือบจะปริหรือขาด.

อุปริม,อุปริม-

[อุปะริมะ-, อุบปะริมะ-] ว. อยู่สูงสุด, เบื้องบนที่สุด. (ป.).


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ