ผลการค้นหา

ภูมิสิทธิ์* *ภูมิสิทธิ์ *ภูมิสิทธิ์*
คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดคำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 113 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "ภูมิสิทธิ์"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

เทวโลก

น. ภูมิเป็นที่สถิตของเทวดา.
 พจนานุกรมไทย

ชายทะเล

(ภูมิ) น. เขตระหว่างแนวนํ้าทะเลลงตํ่าสุดกับแนวน้ำทะเลขึ้นสูงสุด.
 พจนานุกรมไทย

ตรีภูมิ,ไตรภูมิ

น. ตรีภพ. (ส. ตฺริภูมิ).
 พจนานุกรมไทย

ถือสิทธิ์

ก. อ้างสิทธิ์หรืออำนาจที่มีอยู่, ลุอำนาจ.
 พจนานุกรมไทย

นอนหลับทับสิทธิ์

ก. ไม่ใช้สิทธิ์ที่ตนมีอยู่เมื่อถึงคราวจะใช้, ทับสิทธิ์ ก็ว่า.
 พจนานุกรมไทย

ลิดรอน

ก. ตัดทอน เช่น ลิดรอนอำนาจ ลิดรอนสิทธิ์.
 พจนานุกรมไทย

อบายภูมิ

[อะบายยะพูม] น. ภูมิที่เกิดอันปราศจากความเจริญ มี ๔ คือ นรก เปรตวิสัย อสุรกายภูมิ และกำเนิดดิรัจฉาน. (ป., ส. อปาย).
 พจนานุกรมไทย

ชำเนียร

ว. ว่องไว, เก่ง, เชี่ยว, เช่น ชำเนียรในศิลป์. (สรรพสิทธิ์).
 พจนานุกรมไทย

สมนอก

น. เลกของเจ้านายที่ทรงกรมหรือขุนนางที่มีสิทธิ์มีเลก.
 พจนานุกรมไทย

มวลอากาศ

(ภูมิ) น. อากาศในบริเวณกว้างที่มีสมบัติคล้ายคลึงกัน โดยเฉพาะอุณหภูมิและความชื้น.
 พจนานุกรมไทย

ยอดน้ำ

(ภูมิ) น. แหล่งที่เกิดของลำนํ้า, ต้นนํ้า ก็เรียก.
 พจนานุกรมไทย

กามภพ

น. ที่เกิดของผู้ที่ยังเกี่ยวด้วยกาม, โลกเป็นที่อยู่อาศัยของผู้เสพกาม ได้แก่ อบายภูมิ ๔ (นรกภูมิ ติรัจฉานภูมิ เปรตวิสัยภูมิ อสุรกายภูมิ) มนุษยโลก ๑ และสวรรค์ ๖ ชั้น (จาตุมหาราชิกหรือจาตุมหาราชิกา ดาวดึงส์ ยามา ดุสิต นิมมานนรดี ปรนิมมิตวสวัตดี) รวมเป็น ๑๑, กามภูมิ ก็ว่า. (ป.).
 พจนานุกรมไทย

 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด