ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
ทรนง, ทนง
น. เชือกหรือลวดหนังตีเป็นเกลียวหุ้มผ้าแดง ปลายสายทั้ง ๒ ข้างผูกกับสายสำอางคร่อมอยู่ทางท้ายสันหลังช้าง สำหรับควาญช้างจับเมื่อเวลาคับขัน, กระแอก หรือ ประแอก ก็เรียก.
(ถิ่น) ว. ตะแคง. (ดู จระแคง).
น. เศษฟางและข้าวลีบ.
จินตะนาการ, จินตรนาการ
ทะแยง, แทยง
ผะดุง
พแนง, แพนง
อสงขัย
คำแสดงการเห็นพ้องด้วย.
ใช้เข้าคู่กับคำ กระฉับ เป็น กระฉับกระเฉง.
ว. กะโตงกะเตง.