ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
(สำ) น. การพึ่งพาอาศัยกัน.
ก. นำไป, พาไป. (ป., ส.).
[-พาระ] น. ของบรรทุกเกวียน.
น. โกฐจุฬาลัมพา. (ดู โกฐจุฬาลัมพา, โกฐจุฬาลำพา).
[พารด, พาระตะ-] น. ชาวอินเดีย; คนแสดงละคร. (ส.).
[-ระพา] ว. ตะวันออก; เบื้องหน้า. (ส.).
[พาระ-] น. งานที่จำต้องทำ.
ก. ลอบพาหญิงหนีไปในทางชู้สาว.
ว. เสียงร้องพร้อม ๆ กันเพื่อบอกจังหวะให้ออกแรงพร้อมกันเมื่อเวลาลากหรือยกของหนักเป็นต้น, สาระพา หรือ สาระพาเฮโล ก็ว่า.
ก. พาเที่ยวชมบ้านชมเมือง.
[ปฺระพาบ] น. อำนาจ, ฤทธิ์. (ส.).
[ปับพาชะ-] (แบบ) น. การขับไล่. (ป.).