ค้นเจอ 444 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "พยาน, พยานบุคคล"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ถามติง

(กฎ) ก. การที่คู่ความฝ่ายที่อ้างพยานซักถามพยานอีกครั้งหนึ่ง เมื่อคู่ความอีกฝ่ายหนึ่งถามค้านพยานเสร็จแล้ว.

ฟอกพยาน

ก. ไต่ถามไล่เลียงพยาน.

ประจักษ์พยาน

(กฎ) น. พยานบุคคลที่เป็นผู้ได้เห็น ได้ยิน หรือทราบข้อความเกี่ยวในเรื่องที่ให้การเป็นพยานนั้นมาด้วยตนเองโดยตรง.

สืบพยาน

(กฎ) ก. สอบปากคำพยาน เพื่อให้เบิกความเกี่ยวกับพยานหลักฐานในคดี.

สักขี

น. พยานผู้รู้เห็นเหตุการณ์ด้วยตาตนเอง, มักใช้เข้าคู่กับคำ พยาน เป็น สักขีพยาน. (ป.; ส. สากฺษี).

พญาณ

[พะยาน] (โบ) น. พยาน.

ถามค้าน

(กฎ) ก. การที่คู่ความอีกฝ่ายหนึ่งซักถามพยาน เมื่อคู่ความฝ่ายที่อ้างพยานได้ซักถามพยานเสร็จแล้ว, ซักค้าน ก็ใช้.

เจือสม

ก. มีความสอดคล้องหรือสนับสนุนให้น่าเชื่อ เช่น คำให้การของพยานโจทก์กับพยานจำเลยเจือสมกัน.

เบิกความ

(กฎ) ก. ให้ถ้อยคำต่อศาลในฐานะพยาน.

เบิกพยาน

(กฎ) ก. นำพยานมาให้ถ้อยคำต่อศาล.

รู้เห็น

ก. รู้และเห็นเหตุการณ์ด้วยตนเอง เช่น เขาเป็นพยานที่รู้เห็น.

สอบพยาน

ก. ซักถามพยานเพื่อหาข้อเท็จจริง.


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ