ผลการค้นหา

ปิเยารส* *ปิเยารส *ปิเยารส*
คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดคำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 317 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "ปิเยารส"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

รสชาติ

รสชาส

ปร่า

[ปฺร่า] ว. ลักษณะของรสที่ไม่กลมกล่อมไม่แน่ชัดว่าเป็นรสอะไร เช่นรสแกงที่มีเครื่องปรุงไม่เหมาะส่วน.
 พจนานุกรมไทย

เค็ม

ว. มีรสอย่างรสเกลือ; โดยปริยายหมายความว่า พยายามให้ได้ประโยชน์มากกว่า.
 พจนานุกรมไทย

ชาติ,ชาติ,ชาติ-,ชาติ-

[ชาด, ชาติ-, ชาดติ-] น. รส เช่น ไม่เป็นรสไม่เป็นชาติ.
 พจนานุกรมไทย

เฝื่อน

ว. รสที่เจือฝาดและขื่นอย่างรสดีเกลือ; วางหน้าไม่สนิทเหมือนกินของมีรสเฝื่อน.
 พจนานุกรมไทย

เอกรส

[เอกกะ-] น. รสอันเอก ได้แก่ วิมุตติรส คือ รสที่เกิดจากการหลุดพ้นจากกิเลส. (ป.).
 พจนานุกรมไทย

ชิม

ก. ลองลิ้มรสดูด้วยปลายลิ้น, ทดลองให้รู้รส.
 พจนานุกรมไทย

ติตติกะ

[ติด-] (แบบ) ว. มีรสขม. (ป.).
 พจนานุกรมไทย

สุคนธรส,สุคันธรส

น. กลิ่นหอม, ของหอม, เครื่องหอม.
 พจนานุกรมไทย

ชาติรส

[ชาติรด, ชาดติรด] น. รสโดยกำเนิด เช่นรสหวานแห่งนํ้าตาล. (ป.).
 พจนานุกรมไทย

แปร๊ด

[แปฺร๊ด] ว. จัด, มาก, (ใช้แก่รสบางรสหรือสีบางสี) เช่น เปรี้ยวแปร๊ด แดงแปร๊ด.
 พจนานุกรมไทย

มัน

ว. มีรสอย่างรสกะทิหรืออย่างถั่วลิสงคั่ว; เป็นเงา, ขึ้นเงา, เช่น เหงื่อออกหน้าเป็นมัน.
 พจนานุกรมไทย

 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด