อุปปาติกะ
[อุปะปาติกะ, อุบปะปาติกะ] น. ผู้เกิดผุดขึ้นโดยไม่ต้องอาศัยพ่อแม่ อาศัยอดีตกรรม ได้แก่เทวดา พรหม สัตว์นรก เปรต อสุรกาย, โอปปาติกะ ก็เรียก. (ป. อุปปาติก, โอปปาติก).
ผลการค้นหา
ประเภทการค้นหา
ตัวกรองผลการค้นหา
ค้นเจอ 125 รายการ
คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "ปาเป้า,ปาลูกดอก"
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด