ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[ปะระมะ-, ปอระมะ-] ว. อย่างยิ่ง (ใช้นำหน้าคำอื่นโดยมาก). (ป.).
น. ประดาป.
[ปะริกันละปะ-] น. ความตรึก, ความดำริ, ความกำหนดในใจ. (ส. ปริกลฺป; ป. ปริกปฺป).
[ปาปะ-] น. บาป. (ป., ส.).
น. ส่วนของกาหรือป้านที่ยื่นออกมา สำหรับรินนํ้า.
ปนิธาน, ประนิธาน
ตั้งใจไว้
ประติดประต่อ
(แบบ) น. ทาง เช่น กรรมบถ. (ป. ปถ).
ประนาม
น. ส่วนของวัน. (ป.).
ก. เริ่ม. (ป.).
[ปฺระ] ก. ปะทะ เช่น ประหมัด, กระทบ, ระ, เช่น ผมประบ่า.