ค้นเจอ 87 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "ปค."

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

คต,-คต

[-คะตะ, -คด] ก. ถึงแล้ว, ไปแล้ว, มักใช้เป็นส่วนท้ายของสมาส เช่น ตถาคต สุคต สวรรคต ทิวงคต. (ป.).

ตรังค,ตรังค-,ตรังค์

[ตะรังคะ-, ตะรัง] (แบบ) น. ลูกคลื่น. (ป., ส.).

โยค,โยค-,โยคะ

[โยคะ-] น. การประกอบ, การใช้, การร่วม; กิเลส; ความเพียร; วิธีบำเพ็ญสมาธิตามลัทธิของอาจารย์ปตัญชลี; (โหร) การที่ดาวนพเคราะห์ตั้งแต่ ๒ ดวงขึ้นไปมารวมกันในราศีเดียว. (ป., ส.).

สวาคตะ

[สะหฺวาคะตะ] น. คำกล่าวต้อนรับ. (ป., ส.).

รงค,รงค-,รงค์

[รงคะ-, รง] น. สี, นํ้าย้อม; ความกำหนัด, ตัณหา, ความรัก; ที่ฟ้อนรำ, โรงละคร; สนามรบ, ลาน. (ป., ส. รงฺค).

ตุรงค,ตุรงค-,ตุรงค์

[ตุรงคะ-] (แบบ) น. ดุรงค์, ม้า, เช่น ตุรงคสังวัจฉร. (ป., ส.).

ชิณณะ

ว. แก่, เก่า, ครํ่าคร่า. (ป.).

ชีระ

(แบบ) ว. แก่, ครํ่าคร่า, ชำรุด. (ป.).

ชิระ

ว. แก่, ครํ่าคร่า, ชำรุด. (ป.).

คณาธิปไตย

[คะนาทิปะไต, คะนาทิบปะไต] น. ระบอบการปกครองแบบหนึ่ง ซึ่งปกครองโดยคณะบุคคลจำนวนน้อยของสังคม มักได้แก่ กลุ่มผู้อาวุโส กลุ่มทหาร หรือ กลุ่มปฏิวัติ. (ป. คณ + อธิปเตยฺย).

สวรรค,สวรรค-,สวรรค์

[สะหฺวันคะ-, สะหฺวัน] น. โลกของเทวดา, เมืองฟ้า. (ส. สฺวรฺค; ป. สคฺค).

ดุริยางค,ดุริยางค-,ดุริยางค์

น. เครื่องดีดสีตีเป่า. (ป. ตุริย + องฺค).


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ