ค้นเจอ 376 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "ทรงปราศรัย"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ธารณามัย

(แบบ) ว. ซึ่งสำเร็จด้วยความทรงจำ. (ส.).

ธิติ

(แบบ) น. ความทรงไว้, ความมั่นคง, ปัญญา. (ป.).

สมโพธน์

น. คำร้องเรียก, คำอาลปนะในไวยากรณ์. (ส. ว่า การร้องเรียก, การปราศรัย).

พัดแฉกทรงพุ่มข้าวบิณฑ์

น. พัดยศของสมเด็จพระสังฆราช สมเด็จพระราชาคณะ และพระราชาคณะ มีลักษณะอย่างทรงพุ่มข้าวบิณฑ์ ปลายแหลม และมีแฉกโดยรอบ พื้นตาดโหมด หรือกำมะหยี่ ปักลวดลายด้วยดิ้นเลื่อมหรือดิ้นด้าน มีสีและลวดลายต่าง ๆ ตามชั้นแห่งสมณศักดิ์ ด้ามงาเกลี้ยง, ถ้าเป็นพัดยศสมเด็จพระสังฆราช ยอดทำด้วยงาสลักเป็นฉัตร ๓ ชั้น.

วิหารยอด

น. วิหารที่มียอดเป็นรูปทรงต่าง ๆ, ถ้ายอดทรงเจดีย์ เรียกว่า วิหารยอดเจดีย์, ถ้ายอดทรงปรางค์ เรียกว่า วิหารยอดปรางค์.

โซเซ

ว. เซไปมา, ทรงตัวไม่ใคร่อยู่, กระโซกระเซ ก็ว่า.

ธารณา

[ทาระนา] (แบบ) น. การทรงไว้. (ส.).

ผมมวย

น. ทรงผมที่ไว้ยาวแล้วเกล้าเป็นมวย.

ไล่ผม

ก. ตัดหรือเก็บเล็มผมให้เข้ารูปทรง.

คม

ก. ก้ม, คำนับ, ไหว้, ราชาศัพท์ใช้ว่า ทรงคมในความหมายว่า ทรงไหว้. (กร่อนมาจาก บังคม). (ข.).

ซอยผม

ก. ตัดแต่งผมให้มีรูปทรงต่าง ๆ.

ธรง

[ทฺรง] (โบ; เลิก) ก. ทรง. (สามดวง).


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ