ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
น. ฤดูใบไม้ผลิ, ฤดูวสันต์ ก็ว่า.
ว. ยุบลงไปแล้วคืนตัวได้.
[ติด-] (แบบ) ว. มีรสขม. (ป.).
[ตะติยะ-] ว. ที่ ๓, คำรบ ๓, มักใช้ประกอบหน้าคำอื่น เช่น ตติยวาร. (ป.).
[วีตะ-] ว. ไปแล้ว, หมดแล้ว, ปราศจาก, มักใช้ประกอบหน้าศัพท์อื่น เช่น วีตราคะ ว่า หมดราคะ วีตโลภะ ว่า หมดความโลภ. (ป., ส.).
พยัญชนะตัวที่ ๒๑ นับเป็นพวกอักษรกลาง ใช้เป็นตัวสะกดในแม่กดในคำที่มาจากภาษาบาลีและสันสกฤตเป็นต้น เช่น จิต เมตตา ฟุต.
[อะมะตะ-, อะมะตะ] ว. ไม่ตาย เช่น อมตธรรม, เป็นที่นิยมยั่งยืน เช่น เพลงอมตะ. น. พระนิพพาน. (ป.; ส. อมฺฤต).
ว. กะเตง ๆ.
ว. เสียงร้องของเป็ด.
ว. เสียงร้องของเรไร.
(ถิ่น-พายัพ) ว. คดไปคดมา, งอไปงอมา.
ว. เป็นที่รัก, ที่ชอบพอ. (ส. วนิต).