ค้นเจอ 8,071 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "ต-ง-ว"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

วสันตฤดู

น. ฤดูใบไม้ผลิ, ฤดูวสันต์ ก็ว่า.

หยุ่น

ว. ยุบลงไปแล้วคืนตัวได้.

ติตติกะ

[ติด-] (แบบ) ว. มีรสขม. (ป.).

ตติย,ตติย-

[ตะติยะ-] ว. ที่ ๓, คำรบ ๓, มักใช้ประกอบหน้าคำอื่น เช่น ตติยวาร. (ป.).

วีต,วีต-

[วีตะ-] ว. ไปแล้ว, หมดแล้ว, ปราศจาก, มักใช้ประกอบหน้าศัพท์อื่น เช่น วีตราคะ ว่า หมดราคะ วีตโลภะ ว่า หมดความโลภ. (ป., ส.).

พยัญชนะตัวที่ ๒๑ นับเป็นพวกอักษรกลาง ใช้เป็นตัวสะกดในแม่กดในคำที่มาจากภาษาบาลีและสันสกฤตเป็นต้น เช่น จิต เมตตา ฟุต.

อมต,อมต-,อมตะ

[อะมะตะ-, อะมะตะ] ว. ไม่ตาย เช่น อมตธรรม, เป็นที่นิยมยั่งยืน เช่น เพลงอมตะ. น. พระนิพพาน. (ป.; ส. อมฺฤต).

กะเตงเรง

ว. กะเตง ๆ.

ก้าบ ๆ

ว. เสียงร้องของเป็ด.

หริ่ง ๆ

ว. เสียงร้องของเรไร.

กะง้องกะแง้ง

(ถิ่น-พายัพ) ว. คดไปคดมา, งอไปงอมา.

พนิต

ว. เป็นที่รัก, ที่ชอบพอ. (ส. วนิต).


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ