ค้นเจอ 45 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "ตื้น, ตื้นเขิน"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

เจี๋ยมเจี้ยม

ว. วางหน้าไม่สนิทมีอาการเก้อเขิน.

หน้าเจี๋ยมเจี้ยม

ว. วางหน้าไม่สนิท มีอาการเก้อเขิน.

แตกลายงา

ว. มีรอยปริตื้น ๆ ทั่วไปบนพื้นผิวของสิ่งใดสิ่งหนึ่ง เช่น ถ้วยชามแตกลายงา, ราน ก็ว่า.

เผิน ๆ

ว. ผิว ๆ, ผาด ๆ, ตื้น ๆ, เช่น มองเผิน ๆ แลเผิน ๆ, (มักใช้แก่กิริยาที่ดูหรือมอง).

หลุม

[หฺลุม] น. ที่ซึ่งมีลักษณะเป็นบ่อ มักมีขนาดเล็กและตื้น, ที่ซึ่งขุดลงไปในพื้นดิน มีลักษณะตามต้องการเพื่อวัตถุประสงค์อย่างใดอย่างหนึ่ง เช่น หลุมเสา หลุมเผาถ่าน.

ยิ้มเก้อ,ยิ้มค้าง

ก. อาการที่ยิ้มให้เขาแล้วเขาไม่ยิ้มตอบ ทำให้รู้สึกเก้อเขิน.

ไศล

[สะไหฺล] น. เขาหิน เช่น โขดเขินเนินไศล. (ส. ไศล).

อ่าง

น. ภาชนะสำหรับใส่น้ำเป็นต้น มักมีลักษณะกลม ปากผายก้นตื้น, โดยปริยายใช้เรียกสิ่งที่มีลักษณะคล้ายคลึงเช่นนั้น เช่น อ่างอาบนํ้า.

ตะลิงปลิง

[-ปฺลิง] น. ชื่อไม้ต้นชนิด Averrhoa bilimbi L. ในวงศ์ Oxalidaceae ใบคล้ายใบมะยม ผลยาวคล้ายมะดันแต่มีร่องตื้น ๆ รสเปรี้ยว.

โต๊ะ

น. ภาชนะมีเชิงสูงรูปคล้ายพาน มีพื้นตื้นสำหรับวางหรือใส่สิ่งของ มักทำด้วยโลหะ เช่น เงิน ทองคำ ทองเหลือง, โตก ก็ว่า, ลักษณนามว่า ใบ หรือ ลูก.

เงอะ,เงอะงะ

ว. แสดงกิริยาอาการเคอะเขินไม่แนบเนียนเพราะหย่อนความชำนาญเป็นต้น.

ไศล-

[ไสละ-] น. เขาหิน เช่น โขดเขินเนินไศล. (ส. ไศล).


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ