ค้นเจอ 8,402 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "ด-ม-ว"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

กระกวด

(โบ; กลอน) ว. สูงชัน, กรวด, กรกวด ก็ว่า เช่น อยู่จอมด้วยกรกวด กิ่งก้านรวดรยงงามอยู่น้นน. (ม. คำหลวง มัทรี).

ตะโล้ดโป๊ด

น. ชื่อกลองสองหน้าชนิดหนึ่ง ยาวประมาณ ๗๘ เซนติเมตร ใช้ตีประกอบการฟ้อนและการเล่นพื้นเมืองทางภาคเหนือ, คู่กับ กลองแอว.

เจริด

[จะเหฺริด] (แบบ) ว. งาม, เชิด, สูง, เช่น ป่านั้นเจริดจรุงใจก็มี. (ม. คำหลวง มหาพน).

พวงมโหตร

[-มะโหด] น. พวงอุบะซึ่งห้อยประดับอยู่ที่คันดาลฉัตร ทำด้วยผ้าตาดทอง, ลูกมโหตร ก็ว่า.

เพริศ

[เพฺริด] ว. งาม, ดียิ่ง.

พยัญชนะตัวที่ ๓๗ เป็นพวกอักษรตํ่า ใช้เป็นพยัญชนะต้น เช่น วัน วา ใช้ควบกล้ำกับพยัญชนะตัวอื่นบางตัว เช่น กว่า ความ และใช้เป็นตัวสะกดในแม่เกอว เช่น กล่าว นิ้ว.

เลียง

ว. เย็น เช่น นํ้าล้นเลียงเอมโอช. (ม. คำหลวง วนปเวสน์).

กริว

[กฺริว] ว. เกรียว เช่น บางหมู่ก็กริวเกริ่น. (ม. ฉันท์ มหาพน).

แปล้

เต็มที่

ว.

อิ่มแปล้ หนักแปล้

แปล้

แบนราบ

ว.

หวีผมแปล้

แปล้

เพียบ

ว.

แปล้

เตี้ยลง

ว.

อิ่มแปล้ หนักแปล้


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ