ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[คฺรึ่ง] ว. กึ่ง, ๑ ส่วนใน ๒ ส่วน.
[ชะ-] ว. ทั้งคู่, ทั้ง ๒. (ข.).
[ทะวิ-] (แบบ) ว. ที่ ๒. (ส.).
ว. พึ่ง. (ดู พึ่ง ๒).
พยัญชนะตัวที่ ๓๗ เป็นพวกอักษรตํ่า ใช้เป็นพยัญชนะต้น เช่น วัน วา ใช้ควบกล้ำกับพยัญชนะตัวอื่นบางตัว เช่น กว่า ความ และใช้เป็นตัวสะกดในแม่เกอว เช่น กล่าว นิ้ว.
[กานจะนะ-] (แบบ) น. ทอง. (ส.; ป. กญฺจน).
[สินจะ-, สิน] ก. รดนํ้า; รดนํ้ามนต์, สรงมุรธาภิเษก. (ป., ส.).
เต็มที่
ว.
อิ่มแปล้ หนักแปล้
แบนราบ
หวีผมแปล้
เพียบ
เตี้ยลง
ว. กรรเอา, กลมกล่อม, เช่น สรวญเสียงกันเอาเอา มโนเทพรังรักษ์. (อนิรุทธ์).