ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[-จิดตฺระสิน, -จิดสิน] น. ศิลปะที่มุ่งแสดงในด้านคุณภาพของความงามมากกว่าประโยชน์ใช้สอย.
[-สิน] ก. โปรย, รด, หลั่ง, ประพรม. (ป.).
น. เจ้าผู้ครองประเทศราชฝ่ายเหนือ.
(วรรณ) น. ผู้ครองสวรรค์.
(วรรณ) น. ผู้ครองโลก.
[สากสิน, -สี] น. สักขี. (ส.; ป. สกฺขี).
ก. ผ่อนชำระหนี้สินเป็นงวด ๆ.
[ถะหฺวัน] ก. ทรง, ครอง; เจริญ. ว. ใหญ่.
[พุกตะ-] ว. ซึ่งกินแล้ว, ซึ่งครองแล้ว. (ส.; ป. ภุตฺต).
[พุด] ว. ซึ่งกินแล้ว, ซึ่งครองแล้ว. (ป. ภุตฺต; ส. ภุกฺต).
ก. ล่อให้กินเหล้าจนเมาครองสติไม่ได้.
น. เรือนของเจ้าผู้ครองแคว้นฝ่ายเหนือ.