ค้นเจอ 148 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "ครองยศ"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ยศช้างขุนนางพระ

(สำ) น. ยศที่ไม่สำคัญ ไม่จริงจัง และไม่สามารถให้คุณให้โทษแก่ใครได้.

อปยศ,อัปยศ

[อะปะยด, อับปะยด] ว. ไร้ยศ, ปราศจากยศ; เสื่อมเสียชื่อเสียง, น่าอับอายขายหน้า. (ส.).

เลื่อนที่

ก. เปลี่ยนที่, ได้ยศหรือบรรดาศักดิ์สูงไปกว่าเก่า.

อัปยศ

[อับปะ-] ว. ไร้ยศ, ปราศจากยศ; เสื่อมเสียชื่อเสียง, น่าอับอายขายหน้า; อปยศ ก็ว่า. (ส. อปยศสฺ).

เจ้าหลวง

น. เจ้าผู้ครองประเทศราชฝ่ายเหนือ.

เลอสรวง

(วรรณ) น. ผู้ครองสวรรค์.

เลอหล้า

(วรรณ) น. ผู้ครองโลก.

หุ้มแพร

[-แพฺร] น. ตำแหน่งยศมหาดเล็กรองจ่าลงมา.

ถวัลย์

[ถะหฺวัน] ก. ทรง, ครอง; เจริญ. ว. ใหญ่.

ภุกต,ภุกต-,ภุกต์

[พุกตะ-] ว. ซึ่งกินแล้ว, ซึ่งครองแล้ว. (ส.; ป. ภุตฺต).

ภุต

[พุด] ว. ซึ่งกินแล้ว, ซึ่งครองแล้ว. (ป. ภุตฺต; ส. ภุกฺต).

มอมเหล้า

ก. ล่อให้กินเหล้าจนเมาครองสติไม่ได้.


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ