ค้นเจอ 8,084 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "คณ-วศ"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

พยัญชนะตัวที่ ๓๘ เป็นพวกอักษรสูง ใช้ได้ทั้งเป็นพยัญชนะตัวต้นและเป็นตัวสะกดในแม่กดในคำที่มาจากภาษาสันสกฤตและภาษาอื่น เช่น ศาลา อากาศ ไอศกรีม วงศ์.

ควิว ๆ

[คฺวิว-] (กลอน) ว. อาการที่ใจหวิว ๆ เช่น ควิวควิวอกควากคว้าง ลมลอยแลแม่. (นิ. นรินทร์).

พยัญชนะตัวที่ ๔ เป็นพวกอักษรตํ่า ใช้เป็นตัวสะกดในแม่กกในคำที่มาจากภาษาบาลีและสันสกฤตเป็นต้น เช่น โรค มรรค มารค เทคนิค.

ฯพณฯ

พณฯ, ฯพณ, พณ

อ่านว่า "พะ-นะ-ท่าน"

วารณ,วารณ-

[วาระนะ-] น. ช้าง. (ป., ส.).

สาณ,สาณ-

[สานะ-] น. ผ้าหยาบ, ผ้าป่าน. (ป.; ส. ศาณ).

วีสะ

ว. ยี่สิบ. (ป.; ส. วีศ).

พสก,พสก-

[พะสก, พะสกกะ-] น. ชาวเมือง, พลเมือง. (ป. วส + ค; ส. วศ + ค ว่า ผู้อยู่ในอำนาจ).

คชาภรณ์

น. เครื่องประดับช้าง. (ป. คช + อาภรณ).

วณบัตร,วณพันธน์

น. ผ้าพันแผล. (ป. วณปฏฺฏก, วณพนฺธน; ส. วฺรณปฏฺฏก).

เบาราณ

(แบบ) ว. โบราณ. (ส. เปาราณ; ป. ปุราณ, โปราณ).

ตรึงศ,ตรึงศ-

[ตฺรึงสะ-] (แบบ) ว. สามสิบ. (ส. ตฺรึศตฺ; ป. ตึส).


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ