ค้นเจอ 154 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "กำหมัด, กำกำปั้น"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

กำเหน็จ

กำเหน็ด

ขัดเขมร

ก. ถกเขมร เช่น ทะเลาะกูกำหมัดขัดเขมร. (ดึกดำบรรพ์).

เสียกำซ้ำกอบ,เสียกำแล้วซ้ำกอบ

(สำ) ก. เสียน้อยแล้วยังจะต้องเสียมากอีก เช่น พระองค์ช่างเชื่อฟังคำคนชั่วโฉด ชาวเมืองมันกล่าวโทษพลอยโกรธตอบ เสียกำแล้วจะซ้ำกอบกระมังหนา. (ม. ร่ายยาว ทานกัณฑ์).

เป็นเนื้อเป็นหนัง

ว. เป็นชิ้นเป็นอัน, เป็นกอบเป็นกำ.

ตุ้บ,ตุ้บ ๆ

ว. เสียงดังอย่างของหนัก ๆ หล่น หรือเสียงทุบด้วยกำปั้น.

ปุก

ว. เรียกเท้าที่พิการมีรูปดังกำปั้นว่า เท้าปุก.

กัมป,กัมป-,กัมปน,กัมปน-

[กำปะ-, กำปะนะ-] น. การหวั่นไหว, แผ่นดินไหว. (ป., ส.).

อั้ก,อั้ก ๆ,อั๊ก,อั๊ก ๆ

ว. เสียงดังเช่นนั้นอย่างเสียงทุบแผ่นหลังด้วยกำปั้นหรือเสียงดื่มนํ้าอย่างเร็วเป็นต้น.

กรรมัชวาต

[กำมัดชะ-] ดู [[กรรมชวาต]]

อากัมปนะ,อากัมปะ

[-กำปะ-] น. ความหวั่นไหว. (ส.).

กำมา

น. ศอกตูม คือ ศอกที่กำนิ้วมือ, กำ ก็เรียก เช่น ๒ ศอกกำ คือ ๒ ศอกกับอีกศอกตูมหนึ่ง.

ปริกรรม,ปริกรรม-

[ปะริกำ, ปะริกำมะ-] น. บริกรรม. (ส. ปริกรฺมนฺ; ป. ปริกมฺม).


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ