ค้นเจอ 2,050 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "กะเทย,คนสองเพศ"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

มานุษ,มานุษย-

[มานุด, มานุดสะยะ-] น. คน, เพศคน. ว. เกี่ยวกับคน, ของคน. (ส.).

บัณเฑาะก์

[บันเดาะ] น. กะเทย. (ป., ส. ปณฺฑก อภิธาน ว่า กะเทย, ชิลเดอร์ และมอร์เนียร์ วิลเลียม ว่า ขันที).

เบญจเพส

เบญจเพศ

เพส มาจากคำว่า วีสะ=20 เบญจ =5, เบญจเพส = 25

เพศสัมพันธ์

เพศสัมพันธุ์

ถือเพศ

ก. ดำรงสภาพ เช่น ถือเพศเป็นนักบวช.

บุรุษเพศ

[บุหฺรุดเพด] น. เพศชาย, คู่กับ สตรีเพศ.

ผิดเพศ

ว. ผิดแผกไปจากเพศของตน เช่น แต่งตัวผิดเพศ.

เพื่อนต่างเพศ

น. เพื่อนที่ไม่ใช่เพศเดียวกัน.

สตรีเพศ

น. เพศหญิง, คู่กับ บุรุษเพศ.

เสียเพศ

(วรรณ) ก. เปลี่ยนภาวะจากคฤหัสถ์เป็นนักบวช เช่น ซัดยังเมืองมัทรบุรี เสียเพศเทพี เป็นดาบสศรีโสภา. (สมุทรโฆษ), เปลี่ยนภาวะจากนักบวชเป็นคฤหัสถ์ เช่น เสียฤษีพรตเพศ ห้องหิมเวศนาจลจรหล่ำน้นน ราชเวสมธารยิ ทรงเพศเป็นพญามหากระษัตราธิราช. (ม. คำหลวง นครกัณฑ์).

เววัณณิยะ

น. ความเป็นผู้มีวรรณะต่างกันหรือต่างเพศกัน เช่นเพศบรรพชิตต่างกับเพศคฤหัสถ์. (ป.).

ขา

(โบ) ส. เป็นสรรพนามบุรุษที่ ๓ แทนคำว่า เขาสองคน เช่น สองขาพ่อลูก หมายถึง เขาสองคนพ่อลูก.


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ