ค้นเจอ 813 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "อับอาย, ละอายใจ"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ปากปราศรัยใจเชือดคอ

(สำ) ก. พูดดีแต่ใจคิดร้าย.

วิเวก

ว. เงียบสงัดทำให้รู้สึกเปล่าเปลี่ยวใจ, เงียบสงัดทำให้รู้สึกวังเวงใจ, เช่น อยู่ในวิเวก รู้สึกวิเวกวังเวงใจ. (ป.).

ใจยักษ์

ว. มีใจดุร้าย, มีใจอำมหิต, บางทีก็ใช้คู่กับ ใจมาร เป็น ใจยักษ์ใจมาร.

ตบหัวลูบหลัง

(สำ) ก. ทำหรือพูดให้กระทบกระเทือนใจในตอนแรกแล้วกลับทำหรือพูดเป็นการปลอบใจในตอนหลัง.

มอน

น. ใจกลาง, ส่วนสำคัญ, เช่น มอนไข่ คือ ไข่แดง. ว. สนุก, เพราะ, หวาน, เช่น ใจมอน = ใจหวาน, ใจดี.

อัปฏิฆะ

[อับปะติคะ] ว. ไม่ระคายใจ, ไม่เคืองใจ, ไม่แค้นเคือง. (ป. อปฺปฏิฆ).

กรมกรอม

ก. ระทมใจจนเหี่ยวแห้ง, ตรมตรอม ก็ว่า.

กล้าได้กล้าเสีย

ว. ใจป้ำ, ใจเป็นนักเลง, ไม่กลัวขาดทุน.

กีดหน้าขวางตา

ก. เกะกะขัดขวางทำให้เขาไม่สะดวกใจ.

ไข้ใจ

น. ความระทมใจเนื่องจากผิดหวังในความรักเป็นต้น.

คู่ใจ

น. คนสนิทที่รู้ใจและไว้วางใจได้.

เคืองขุ่น

ก. โกรธกรุ่น ๆ อยู่ในใจ, ขุ่นเคือง ก็ว่า.


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ